Στην ίδια αίθουσα όπου τον απολαύσαμε τελευταία φορά, βρεθήκαμε το βράδυ της Δευτέρας για να αποχαιρετίσουμε τον Θάνο Μικρούτσικο.
Στο Μέγαρο Μουσικής που τόσο αγαπούσε συγκεντρώθηκαν οι φίλοι του για να πουν το ύστατο χαίρε σε ένα συνθέτη που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στις καρδιές μας.
Η αίθουσα φάνηκε από την αρχή πολύ μικρή για να χωρέσει όσους τον αγαπούσαν.
Και αν η συναυλία επαναλαμβανόταν μια ή δύο φορές, πάλι sold out θα ήταν.
Αλλά αυτές οι βραδιές συμβαίνουν μια φορά, όχι μόνο γιατί είναι τρομερά δύσκολο να καταφέρεις να συγκεντρώσεις την αφρόκρεμα της ελληνικής μουσικής σε μια ημέρα, αλλά και γιατί είναι δύσκολο να αντέξουν την τόσο μεγάλη συναισθηματική φόρτιση.
Η συναυλία-αφιέρωμα στον Θάνο οργανώθηκε όσο εκείνος ήταν εν ζωή.
Και παρόλο που όλοι ήξεραν ότι δεν θα αντέξει μέχρι τις 20 Ιανουαρίου για την δει, ήλπιζαν στο αδύνατο.
Να νικήσει το χρόνο.
Αλλά εκείνος ήξερε καλά ότι δεν θα το πετύχει.
Με τα δικά του λόγια, εξομολογήσεις που είχε κάνει ο ίδιος στον Οδυσσέα Ιωάννου, έκλεισε και η βραδιά.
Δεν κατάφερε να νικήσει το χρόνο, αλλά όπως ίδιος έλεγε «ρε μπαγάσα κάποιες φορές κατάφερα και σε σταμάτησα».
Μια τέτοια στιγμή ήταν η χθεσινή.
Μια συναυλία που δεν είχε καμία σημασία το καλλιτεχνικό της αποτέλεσμα.
Όποια τραγούδια και να επέλεγε ο Θύμιος Παπαδόπουλος, επιστήθιος φίλος του και στενός του συνεργάτης χρόνια, ακριβώς το ίδιο θα λέγαμε.
Γιατί όσοι βρεθήκαμε χθες στο Μέγαρο Μουσικής δεν πήγαμε να ακούσουμε μουσική.
Πήγαμε να αποχαιρετίσουμε έναν δικό μας άνθρωπο.
Γιατί έτσι τον νιώθαμε.
Η Ρίτα Αντωνοπούλου, η Μαριάννα Πολυχρονίδη, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Κώστας Θωμαϊδης, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Γιώργος Μεράντζας, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και ο Μίλτος Πασχαλίδης έβαλαν τα δυνατά τους για να κρατήσουν τη συγκίνησή τους μακριά από τη σκηνή και να μην βαρύνει το κλίμα από το πρώτο λεπτό.
Ωστόσο έπειτα από την προβολή των «7 νάνων» με τον ίδιο το συνθέτη να το ερμηνεύει συγκλονιστικά όπως πάντα, τα πράγματα δυσκόλεψαν.